Entropion

Entropion

Er wordt gesproken van entropion als de ooglidrand (of een deel daarvan) naar binnen krult. Dit kan zowel van het onderooglid als het bovenooglid zijn en afhankelijk van de ernst wordt deze aandoening gegradeerd in drie categorieën (hooggradig, middelgradig en laaggradig).

Entropion wordt bij een groot aantal rassen gezien en heeft een erfelijke achtergrond. Onder andere de vorm van de schedel, oogkas en het aantal huidplooien beïnvloeden de ernst van entropion. De kern van de oorzaak ligt in een te ruime ooglidrand waardoor deze niet aansluit aan de oogbol, geen steun heeft en naar binnen krult. Entropion wordt gezien als een erfelijke aandoening en er wordt dus afgeraden om met dieren met entropion te fokken.

Door het omkrullen van de ooglidrand prikken haartjes in het hoornvlies, dit geeft irritatie. De hond zal knijpen met het oog en er is traanuitvloeiing zichtbaar. De buitenzijden van het ooglid worden vaak ook vochtig. De haren kunnen het hoornvlies ook beschadigen. Door de pijn zien we vaak dat de oogbol teruggetrokken wordt, hierdoor krult de ooglidrand nog verder naar binnen en ontstaat een vicieuze cirkel waarbij niet alleen de entropion maar ook de beschadiging op het hoornvlies kan toenemen. Chronische beschadiging van het hoornvlies kan resulteren in verlies van zicht of uiteindelijk verwijdering van het oog.

Wanneer er sprake is van ernstige entropion is chirurgisch ingrijpen de enige manier om deze afwijking te corrigeren. Omdat de oorsprong van het probleem ligt bij een te ruime ooglidrand ligt wordt het ooglid ingekort. Hierdoor sluit de ooglidrand weer aan tegen de oogbol en heeft het ooglid niet langer de neiging naar binnen te krullen.

EntropionEntropion
(pictures: David A. Wilkie DVM, MS, ACVO Professor. Ohio State University)