Chocolade vergiftiging

chocolade vergiftiging

In tegenstelling tot mensen zijn honden en katten gevoelig voor chocolade. De toxische component in chocola is theobromine. Dit is giftig voor honden en katten. Honden hebben de neiging om van alles (waaronder dus chocola) op te eten, katten zul je niet snel veel chocola zien eten. Bij veterinaire vergiftigingscentra over de hele wereld is het beeld dan ook dat er bijna nooit katten problemen hebben met chocolade maar bij honden staat chocola wel in de top 10 van vergiftigingen!

De afbraak van theobromine bij hond en kat is heel traag en is pas na circa 6 dagen compleet. Dit zorgt ervoor dat ook honden die vaak kleine beetjes chocolade eten in de problemen kunnen komen. Er vindt dan “stapeling” plaats van theobromine.

Of een hond verschijnselen gaat vertonen van het eten van chocolade is afhankelijk van het gewicht van het dier, het type chocolade en natuurlijk de hoeveelheid die ze opeten. Lichtere hondjes krijgen eerder een toxische hoeveelheid theobromine binnen dan zwaardere honden. Dus met name de kleine rassen moet u goed in de gaten houden. Daarnaast geldt dat hoe donkerder en bitterder de chocolade, hoe meer theobromine je kunt verwachten dus hoe giftiger het is.

Verschijnselen van vergiftiging gaan optreden vanaf circa 20 mg theobromine per kg lichaamsgewicht. Ernstiger wordt het tot 60 mg/kg lichaamsgewicht en boven de 100-200 mg/kg lichaamsgewicht kan het dodelijk zijn. Deze waarden zijn niet zwart/wit, per dier verschilt de gevoeligheid. Het is dus altijd verstandig om bij het vermoeden van het eten van chocolade door uw huisdier contact met ons op te nemen. Tel. 0570-653000.

Hoeveel theobromine zit er in verschillende chocoladesoorten?

Hoe donkerder en bitterder hoe meer theobromine is in principe de stelregel. Cacaodoppen worden als meststof wel gebruikt in tuinen. Het is relatief onbekend dat hier ook heel veel theobromine in zit en dus gevaarlijk kan zijn bij opname. Hieronder een aantal richtlijnen die gehanteerd worden.

  • Witte chocolade: 2 mg theobromine per gram chocolade
  • Melkchocolade: 3 mg theobromine per gram chocolade
  • Pure chocolade: 15 mg theobromine per gram chocolade
  • Cacaopoeder: 20 mg theobromine per gram chocolade
  • Cacaodoppen 14-30 mg theobromine per gram product.

U kunt de onderstaande calculator gebruiken om een indruk te krijgen van de ernst van een chocolade/theobromine vergiftiging. Vergeet niet hier het gewicht in kilogrammen in te vullen en het gewicht van de chocolade in grammen. Hiervoor moet u de eenheden goed zetten, het is namelijk een Amerikaanse site. Dit zijn slechts richtlijnen. Neemt u altijd contact met ons op om te overleggen of behandeling noodzakelijk is (tel. 0570-653000).

Wat zijn de verschijnselen van chocolade vergiftiging?

Mocht een dier toch een te grote hoeveelheid hebben opgegeten dan kunnen de volgende verschijnselen optreden: braken, diarree, verhoogde temperatuur, stijfheid van de spieren, onrust, hyperactief gedrag, veel plassen, versnelde ademhaling, verhoogde hartslag of soms juist verlaagd, hartritme stoornissen en als het ernstig is kunnen een verminderde bloeddruk, flauwtes, coma en zelfs een hartstilstand optreden. De eerste verschijnselen (braken, diarree) kunnen al na 2 tot 4 uur beginnen. De ernstige symptomen (flauwtes, coma, hartproblemen) zie je na 12 tot 36 uur optreden. Voordat chocolade levensbedreigend is moet er wel echt veel van gegeten worden.

Is chocolade vergiftiging te behandelen?

Er is geen antidoot (antigif) bekend tegen theobromine. Dus de behandeling is symptomatisch. Aangezien het redelijk lang duurt voordat theobromine gaat werken wordt behandeling altijd ingezet als we een vermoeden van opname van toxische hoeveelheden hebben.

We proberen een schatting te maken van de hoeveelheid opgenomen theobromine en passen daarop ons behandelplan aan. In de praktijk is de hoeveelheid opgenomen theobromine vaak beperkt en is een intensieve behandeling vaak niet noodzakelijk.

In eerste instantie kijken we of het laten braken verdere opname nog kan verhinderen. Dit doen we door het geven van een injectie met een antibraakmiddel. Vroeger werd soms geadviseerd om een hond zout in te geven. Hierop gaat een hond vaak wel braken maar er zijn inmiddels al meerdere gevallen beschreven van “zoutvergiftiging” door deze handelswijze. Kortom dit moet u zeker niet meer doen.

Mocht braken niet lukken of niet verstandig zijn dan kan er soms gekozen worden voor een maagspoeling. De opname van theobromine verder in het maagdarmkanaal proberen we te vertragen door het ingeven van geactiveerde kool. Deze maatregelen zijn erop gericht om de opname te verminderen. Daarnaast zullen we de optredende verschijnselen symptomatisch behandelen. Vaak zal een infuus worden gegeven en in geval van krampen worden deze bestreden met medicijnen via het infuus. De hartritmestoornissen die kunnen optreden moeten behandeld worden met specifieke medicatie. Dit doen we onder controle van een ECG. Bij snel en adequaat ingrijpen is de prognose vaak goed.

Neem contact op als u een vermoeden heeft dat uw hond of kat chocolade heeft gegeten

Heeft u het vermoeden dat uw hond of kat chocolade heeft gegeten, neem dan altijd even contact met ons op. De behandeling van vergiftigingen is maatwerk. Overleg met de dierenartsenpraktijk is noodzakelijk (tel. 0570-653000).